Betekenis

Bijvoeglijk naamwoord

  1. vreemd
    niet tot de eigen kring behorend
    "een vreemde taal"
    Synoniemen: buitenlands
  2. vreemd
    niet bekend
    "ergens vreemd zijn"
    Synoniemen: ongewoon, apart, obscuur, onbekend
  3. vreemd
    afwijkend van het normale, het verwachte
    "een vreemde gewoonte"
    Synoniemen: apart, eigenaardig, raar, typisch, curieus, merkwaardig
  4. vreemd
    van buiten, niet van hier
  5. vreemd
    gek, onwerkelijk; een vreemd gevoel
  6. vreemd
    niet bekend
    "Het is mij vreemd."

Verwijzingen

Werkwoord

  1. vreemd is een vervoeging van vreemdgaan

Voorbeeldzinnen

  1. Majoeko heeft vreemd gedroomd.
  2. Dat is vreemd.
  3. Het leven is vreemd.
  4. Majoeko heeft vreemd gedroomd.
  5. Majoeko heeft vreemd gedroomd.
  6. Vreemd genoeg faalde hij.
  7. Het ziet er vreemd uit.
  8. Vreemd dat niemand ons kent.
  9. Zijn verhaal is vreemd, maar geloofwaardig.
  10. Er werd onlangs een vreemd zeedier gevonden.